طول عمر در دست انتشار 1405 07 01 The Effectiveness of Mindfulness-Based Stress Reduction Therapy on Nonjudgmental Acceptance, Sociability, and Personal Sense of Security in Individuals with Generalized Anxiety Disorder اثربخشی درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر پذیرش بدون قضاوت، مردم آمیزی و احساس امنیت فردی در افراد با اختلال اضطراب فراگیر 1 18 FA شیوا مست علی گروه روانشناسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران مهریار عناصری گروه روانشناسی، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران Journal Article 1405/01/20 <p>The aim of the present study was to determine the effectiveness of mindfulness-based stress reduction therapy on nonjudgmental acceptance, sociability, and personal sense of security in individuals with generalized anxiety disorder. This study was conducted using a quasi-experimental method with a pretest–posttest design and a control group. From among individuals with generalized anxiety disorder who referred to a psychological and counseling services center in Tehran, 30 participants were selected through purposive sampling and randomly assigned to experimental and control groups, with 15 participants in each group. After sample attrition, data from 24 participants, 12 in each group, were analyzed. The experimental group received mindfulness-based stress reduction therapy in eight 90-minute sessions, accompanied by daily home practice, whereas the control group received no active intervention. The data were analyzed using multivariate and univariate analysis of covariance. The results of multivariate analysis of covariance showed a significant difference between the two groups in the combined dependent variables (F(3,17)=15.232, P=0.001, partial η²=0.877). In addition, the univariate analyses showed that mindfulness-based stress reduction therapy led to significant improvements in nonjudgmental acceptance (F=15.982, P=0.001, partial η²=0.776), sociability (F=10.414, P=0.002, partial η²=0.395), and personal sense of security (F=13.795, P=0.001, partial η²=0.633) compared with the control group. The findings indicate that mindfulness-based stress reduction therapy may be associated with increased nonjudgmental acceptance, improved sociability in the sense of a tendency toward social interactions, and enhanced personal sense of security in individuals with generalized anxiety disorder. However, given the limited sample size, the absence of an active control group, the lack of a follow-up period, and certain methodological limitations, the results should be interpreted with caution. Randomized controlled trials with larger sample sizes and longer follow-up periods are needed to confirm these findings.</p> <p>هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌آگاهی بر پذیرش بدون قضاوت، مردم‌آمیزی و احساس امنیت فردی در افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر بود. این پژوهش به روش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه گواه انجام شد. از میان افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر مراجعه‌کننده به یک مرکز خدمات روان‌شناسی و مشاوره در شهر تهران، 30 نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 15 نفر) گمارش شدند. پس از ریزش نمونه، داده‌های 24 شرکت‌کننده (12 نفر در هر گروه) مورد تحلیل قرار گرفت. گروه آزمایش طی هشت جلسه 90 دقیقه‌ای درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌آگاهی همراه با تمرین روزانه در منزل دریافت کرد، در حالی که گروه گواه هیچ‌گونه مداخله فعالی دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تک‌متغیره تحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که بین دو گروه در ترکیب متغیرهای وابسته تفاوت معناداری وجود دارد (F(3,17)=15.232، P=0.001، Partial η²=0.877). همچنین، تحلیل‌های تک‌متغیره نشان داد درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌آگاهی موجب بهبود معنادار پذیرش بدون قضاوت (F=15.982، P=0.001، Partial η²=0.776)، مردم‌آمیزی (F=10.414، P=0.002، Partial η²=0.395) و احساس امنیت فردی (F=13.795، P=0.001، Partial η²=0.633) در مقایسه با گروه گواه شد. یافته‌ها نشان می‌دهد درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌آگاهی می‌تواند با افزایش پذیرش بدون قضاوت، بهبود مردم‌آمیزی در معنای گرایش به تعاملات اجتماعی و ارتقای احساس امنیت فردی در افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر همراه باشد. با این حال، با توجه به حجم نمونه محدود، نبود گروه کنترل فعال، فقدان دوره پیگیری و برخی محدودیت‌های روش‌شناختی، نتایج باید با احتیاط تفسیر شوند و انجام مطالعات تصادفی کنترل‌شده با حجم نمونه بیشتر و دوره پیگیری طولانی‌تر برای تأیید این یافته‌ها ضروری است.</p> https://www.quarterlylongevity.com/index.php/longevity/article/download/97/84