طول عمر 4 پیاپی 12 1405 04 01 The Effect of Artificial Intelligence-Based Learning on Emotional Creativity among High School Students تأثیر یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی بر خلاقیت هیجانی دانش‌آموزان دبیرستانی 1 15 FA فاطمه میرشریف گروه روانشناسی عمومی، دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران خاطره ابراهیمیان گروه روانشناسی عمومی، واحد بروجن، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجن، ایران. مهناز سنجری گروه روانشناسی بالینی کودک و نوجوان، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران. پریسا اشراقی گروه روانشناسی، مؤسسه غیرانتفاعی فیض‌الاسلام، اصفهان، ایران. آرزو عظیم‌نوه سی گروه روانشناسی بالینی، واحد اندیمشک، دانشگاه آزاد اسلامی، اندیمشک، ایران. Journal Article 1405/01/10 <p>The present study aimed to examine the effect of artificial intelligence-based learning on emotional creativity among high school students. Methodologically, this study was quasi-experimental and used a pretest–posttest design with a control group. The statistical population consisted of male high school students who were studying during the 2024–2025 academic year. After initial screening using the Emotional Creativity Scale, 30 students who had obtained lower scores in emotional creativity were selected and randomly assigned to an experimental group and a control group, with 15 participants in each group. The experimental group participated in an artificial intelligence-based learning program over eight 90-minute sessions, whereas the control group received no intervention during this period. The research instrument was Averill’s Emotional Creativity Scale, and the data were analyzed using multivariate and univariate analysis of covariance. The results of the multivariate analysis of covariance showed that, after controlling for the effect of pretest scores, there was a significant difference between the two groups in the linear combination of the components of emotional creativity; specifically, Pillai’s trace for the group variable was 0.746, with F = 37.33, p = 0.001, and an effect size of 0.746. The results of the univariate analyses also indicated that artificial intelligence-based learning had a significant effect on increasing the novelty component; the adjusted mean of novelty was 86.24 in the experimental group and 70.05 in the control group, and the group effect was statistically significant, F = 50.66, p = 0.001, η² = 0.664. In addition, for the effectiveness/authenticity component, the adjusted mean was 100.31 in the experimental group and 82.44 in the control group, and the difference between the two groups was reported to be significant, F = 45.16, p = 0.001, η² = 0.638. Based on the findings, the purposeful and ethical use of artificial intelligence tools can be considered a novel approach to strengthening the creative and emotional aspects of learning among students. However, due to the limited sample size, the use of a self-report instrument, and the absence of a follow-up phase, the results should be interpreted with caution.</p> <p>هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی بر خلاقیت هیجانی دانش‌آموزان دبیرستانی بود. این پژوهش از نظر روش، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل دانش‌آموزان پسر دوره دبیرستان بود که در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ مشغول به تحصیل بودند. پس از غربالگری اولیه با مقیاس خلاقیت هیجانی، ۳۰ دانش‌آموز که نمره پایین‌تری در خلاقیت هیجانی کسب کرده بودند، انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل، هر گروه ۱۵ نفر، جایگزین شدند. گروه آزمایش طی هشت جلسه ۹۰ دقیقه‌ای در برنامه یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی شرکت کرد، در حالی که گروه کنترل در این دوره مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزار پژوهش، مقیاس خلاقیت هیجانی آوریل بود و داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری و تک‌متغیری تحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد که پس از کنترل اثر نمرات پیش‌آزمون، بین دو گروه در ترکیب خطی مؤلفه‌های خلاقیت هیجانی تفاوت معناداری وجود دارد؛ به‌گونه‌ای که آزمون اثر پیلایی برای متغیر گروه برابر با ۰٫۷۴۶ بود و مقدار ۳۷٫۳۳ F =، ۰٫۰۰۱ p = و اندازه اثر ۰٫۷۴۶ گزارش شد. نتایج تحلیل‌های تک‌متغیری نیز نشان داد که یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی اثر معناداری بر افزایش مؤلفه نوآوری دارد؛ به‌طوری که میانگین تعدیل‌شده نوآوری در گروه آزمایش ۸۶٫۲۴ و در گروه کنترل ۷۰٫۰۵ بود و اثر گروه از نظر آماری معنادار شد، ۵۰٫۶۶F =، ۰٫۰۰۱ p = ، ۰٫۶۶۴. η² = همچنین، در مؤلفه اثربخشی/اصالت، میانگین تعدیل‌شده گروه آزمایش ۱۰۰٫۳۱ و گروه کنترل ۸۲٫۴۴ بود و تفاوت دو گروه معنادار گزارش شد، ۴۵٫۱۶ F =، ۰٫۰۰۱ p = ، ۰٫۶۳۸. η² = براساس یافته‌ها، استفاده هدفمند و اخلاقی از ابزارهای هوش مصنوعی می‌تواند به‌عنوان رویکردی نوین برای تقویت جنبه‌های خلاقانه و هیجانی یادگیری در دانش‌آموزان مورد توجه قرار گیرد. با این حال، به دلیل حجم نمونه محدود، استفاده از ابزار خودگزارشی و نبود مرحله پیگیری، نتایج باید با احتیاط تفسیر شوند.</p> https://www.quarterlylongevity.com/index.php/longevity/article/download/84/70