طول عمر 2 پیاپی 5 2024 09 30 Examining the Relationship Between Social Health and Prosocial Personality Among the Elderly بررسی رابطه سلامت اجتماعی با شخصیت جامعه پسند در بین سالمندان 60 75 10.61838/kman.longevity.2.3.5 FA نفسیه جابریان استادیار گروه علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران جعفر زلفعلی فام استادیار گروه علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article 2024 07 04 <p class="Abstract">The primary objective of the present study is to examine the relationship between social health and prosocial personality among elderly men and women. This study employs a survey research method, with a statistical sample consisting of 300 elderly men and women who are members of the retirees’ association in Maragheh. Data were collected using Keyes’ Social Health Questionnaire and the Prosocial Personality Questionnaire developed by Safarinia et al. Data analysis was conducted using one-way and two-way analysis of variance (ANOVA). The results indicated that elderly men and women with higher levels of social health exhibit a more favorable prosocial personality compared to those with moderate and low levels of social health. Additionally, elderly women demonstrated a higher degree of prosocial personality compared to elderly men. Finally, the interaction effect of gender and social health on prosocial personality was not significant. This finding suggests that the level of social health does not differentially impact prosocial personality between elderly men and women, implying that prosocial personality is not solely determined by social health levels. It can be concluded that neither social health nor gender alone is a definitive determinant of prosocial personality.</p> <p>هدف اصلی مطالعه حاضر بررسی ارتباط سلامت اجتماعی با شخصیت جامعه پسند در بین زنان و مردان سالمندان می‌باشد. روش این تحقیق روش پیمایشی بوده و نمونه آماری را 300 نفر از سالمندان زن و مرد عضو کانون بازنشستگان شهرستان مراغه تشكیل می‌دهند. برای جمع آوری داده‌ها از پرسشنامه سلامت اجتماعی کییز و پرسشنامه شخصیت جامعه پسند صفاری نیا و همکاران استفاده شده است. در تحلیل داده‌ها از تحلیل واریانس یک طرفه و دو طرفه استفاده شده است. نتایج نشان داد که زنان و مردان سالمندی که دارای سلامت  اجتماعی بالاتری هستند در مقایسه با سالمندانی که دارای سلامت اجتماعی متوسط و پایین هستند از شخصیت جامعه پسند مطلوب تری  برخودار هستند. همچنین سالمندان زن دارای شخصیت جامعه پسند بهتری نسبت به سالمندان مرد هستند. در نهایت اثر متقابل دو عامل جنسیت و سلامت اجتماعی بر شخصیت جامعه پسند رد شد‌.‌ یعنی اثر متقابل میزان سلامت اجتماعی بر شخصیت جامعه پسند در بین دو گروه از زنان و مردان سالمند یكسان است. بدین معنا كه شخصیت جامعه پسند در بین دو گروه از زنان و مردان سالمند تنها بوسیله میزان سلامت اجتماعی تعیین نمی‌شود. در نتیجه می‌توان گفت كه تنها میزان سلامت اجتماعی و نوع جنسیت به تنهایی تعیین كننده شخصیت جامعه پسند نیست.</p> https://www.quarterlylongevity.com/index.php/longevity/article/download/43/37