طول عمر 2 پیاپی 6 2025 02 24 The Effect of Aquatic Exercise on Selected Blood Indices, Body Composition, and Motor Performance in Elderly Men with Sarcopenia تأثیر ورزش در آب بر شاخص‌های خونی منتخب، ترکیب بدنی و عملکرد حرکتی در مردان سالمند مبتلابه سارکوپنی 35 52 10.61838/kman.longevity.2.4.3 FA محمدفاضل صباغی دانشجوی دکترای فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، واحد پردیس البرز، تهران، ایران پریسا پورنعمتی استادیار گروه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران علی اصغر رواسی استاد گروه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2024 12 29 <p>This study investigates the effect of aquatic exercise on changes in serum blood levels, body composition, and motor performance in elderly men with sarcopenia. In this research, 24 elderly male volunteers with sarcopenia who met the inclusion criteria were selected. The experimental group (n = 12) participated in aquatic exercise training for eight weeks, with each session lasting 45 minutes. The movement speed for both concentric and eccentric phases was set at 2 seconds; the training load was increased by 1 kilogram every six sessions, and the rest interval between sets was 1 minute. The exercises consisted of simple movements in the sagittal and frontal planes targeting the hip, knee, and ankle joints. The control group (n = 11) only remained in water without exercising for six weeks. The criteria of the European Working Group on Sarcopenia in Older People (EWGSOP) were used to assess sarcopenia, and the Geriatric Locomotive Function Scale (GLFS-25) was employed to evaluate motor performance across various dimensions of daily living in the elderly. A 5 cc blood sample was drawn from the antecubital vein of each participant in a seated position, and serum levels of IGF-1, TGF-β, myostatin, and follistatin were measured using the ELISA method. Blood samples were collected in the morning, after 15 minutes of seated rest. The ioi353 body composition analyzer was used for evaluating body composition. Analysis of covariance (ANCOVA) and Bonferroni post-hoc tests were applied at a significance level of α ≤ 0.05. The findings indicated that aquatic exercise led to improvements in serum IGF-1 levels (ƞ = 0.22, p = 0.027) and follistatin (ƞ = 0.36, p = 0.003) in elderly men with sarcopenia. No significant changes were observed in serum TGF-β (p = 0.626) and myostatin (p = 0.508) levels after eight weeks of aquatic training. Additionally, aquatic exercise resulted in improvements in body composition (weight, fat mass, muscle mass, body mass index) in elderly men (ƞ ≥ 0.80, p &lt; 0.001). Finally, aquatic exercise improved motor performance in elderly men with sarcopenia (ƞ = 0.46, p = 0.001). The results of this study suggest that aquatic exercise can be recommended as a safe and effective method for improving certain muscle-related serum markers, such as IGF-1 and follistatin, as well as enhancing body composition and motor function in this population.</p> <p>این مطالعه به بررسی اثر ورزش در آب بر تغییرات در سطوح سرمی خونی، ترکیب بدنی و عملکرد حرکتی در مردان سالمند مبتلابه سارکوپنی می‌پردازد. در این پژوهش، 24 سالمند سارکوپنی داوطلب که معیارهای ورود به مطالعه را داشتند، انتخاب شدند. گروه تجربی (12 نفر)، تمرینات ورزش در آب طی هشت هفته و هر جلسه تمرینی در مدت 45 دقیقه را انجام داد. سرعت حرکات برای هر دو فاز درون‌گرا و برونگرا 2 ثانیه، میزان افزایش بار تمرینی 1 کیلوگرم در هر شش جلسه و استراحت بین ست‌ها 1 دقیقه پیش‌بینی شد. تمرینات شامل حرکات ساده در محورهای ساجیتال و فرونتال برای مفاصل هیپ، زانو و مچ پا بود و گروه کنترل (11 نفر) تنها با حضور در آب برای شش هفته پیگیری شدند. از معیارهای کارگروه اروپایی سارکوپنیا در افراد سالمند (EWGSOP) برای بررسی سارکوپنی در سالمندان و از مقیاس عملکرد حرکتی سالمندان (GLFS-25) برای سنجش عملکرد حرکتی در ابعاد مختلف زندگی روزمره سالمند استفاده شد. 5 سی‌سی خون از ورید بازویی آزمودنی‌ها در حالت نشسته گرفته شد و مقادیر IGF-1 و TGF-β، مایوستاتین و فولیستاتین سرمی با استفاده از روش الایزا اندازه‌گیری شد. نمونه‌های خونی در وضعیتت نشسته، پس از 15 دقیقه استراحت در صبح از ورید بازویی گرفته شد. درنهایت از دستگاه آنالیز بدن ioi353 برای ارزیابی ترکیب بدنی استفاده شد. از آزمون تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معنی‌داری آلفای کوچک‌تر یا مساوی 05/0 استفاده شد. یافته‌های تحقیق نشان داد که ورزش در آب منجر به بهبود سطوح سرم IGF-1 (22/0=ƞ، 027/0=p)، و فولیستاتین (36/0=ƞ، 003/0=p) مردان سالمند دارای سارکوپنی می‌شود. سطوح سرم TGF-β (626/0=p) و مایوستاتین (508/0=p) پس از هشت هفته که تمرینات ورزش در آب تغییرات معنی‌داری نشان نداد. همچنین تمرینات ورزش در آب منجر به بهبود ترکیب بدنی (وزن، توده چربی، توده عضلانی، نمایه توده بدنی) مردان سالمند شد (80/0≤ƞ، 001/0&gt;p). درنهایت، تمرینات ورزش در آب منجر به بهبود عملکرد حرکتی مردان سالمند دارای سارکوپنی می‌شود (46/0=ƞ، 001/0=p). نتایج این پژوهش نشان داد که تمرینات ورزش در آب، می‌تواند به‌عنوان یک روش ایمن و مؤثر برای بهبود برخی سطوح سرمی مرتبط با عضله از جمله IGF-1 و فولیستاتین، وضعیت ترکیب بدنی و بهبود عملکرد حرکتی در این گروه از افراد توصیه شود.</p> https://www.quarterlylongevity.com/index.php/longevity/article/download/37/41