طول عمر 2 پیاپی 3 1403 03 30 The Role of Self-Esteem and Self-Perceived Aging in Predicting Physical Therapy Engagement نقش عزت‌نفس و خودپنداره از پیری در پیش‌بینی مشارکت در فیزیوتراپی 45 55 10.61838/kman.longevity.2.1.5 FA زهره زادحسن گروه روانشناسی و مشاوره، موسسه پژوهشی کی من، اونتاریو، تورنتو، کانادا سیدهادی سیدعلی تبار گروه روانشناسی و مشاوره، موسسه پژوهشی کی من، اونتاریو، تورنتو، کانادا Journal Article 1403 02 03 <p>This study aims to explore the relationship between self-esteem, self-perceived aging, and engagement in physical therapy among adults in Tehran. The study investigates how these psychological factors predict participation in physical therapy programs. A cross-sectional design was employed with 160 participants randomly selected from Tehran. Data were collected using the Physical Therapy Engagement Questionnaire, the Rosenberg Self-Esteem Scale, and the Aging Perception Questionnaire. Pearson correlation and linear regression analyses were conducted using SPSS-27 to assess the relationships between variables. The results showed significant positive correlations between self-esteem and physical therapy engagement (r = 0.45, p &lt; 0.01) and between self-perceived aging and physical therapy engagement (r = 0.39, p &lt; 0.01). Multiple regression analysis indicated that both self-esteem (B = 0.53, p &lt; 0.01) and self-perceived aging (B = 0.41, p &lt; 0.01) are significant predictors of physical therapy engagement. The study concludes that enhancing self-esteem and fostering positive perceptions of aging can significantly increase engagement in physical therapy. These findings highlight the importance of psychological interventions in promoting physical health behaviors.</p> <p>این مطالعه با هدف بررسی رابطه بین عزت‌نفس، خودپنداره از پیری و مشارکت در فیزیوتراپی در میان بزرگسالان تهران انجام شده است. این مطالعه بررسی می‌کند که چگونه این عوامل روان‌شناختی پیش‌بینی‌کننده‌های مشارکت در برنامه‌های فیزیوتراپی هستند. این مطالعه با طراحی مقطعی و شامل ۱۶۰ شرکت‌کننده به صورت تصادفی از تهران انجام شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه مشارکت در فیزیوتراپی، مقیاس عزت‌نفس روزنبرگ و پرسشنامه خودپنداره از پیری جمع‌آوری شدند. تحلیل‌های همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی با استفاده از نرم‌افزار SPSS-27 برای ارزیابی روابط بین متغیرها انجام شد. نتایج نشان داد که همبستگی مثبت و معناداری بین عزت‌نفس و مشارکت در فیزیوتراپی (r = 0.45, p &lt; 0.01) و بین خودپنداره از پیری و مشارکت در فیزیوتراپی (r = 0.39, p &lt; 0.01) وجود دارد. تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که عزت‌نفس (B = 0.53, p &lt; 0.01) و خودپنداره از پیری (B = 0.41, p &lt; 0.01) پیش‌بین‌های معناداری برای مشارکت در فیزیوتراپی هستند. این مطالعه نتیجه‌گیری می‌کند که تقویت عزت‌نفس و پرورش نگرش‌های مثبت نسبت به پیری می‌تواند به طور قابل توجهی مشارکت در فیزیوتراپی را افزایش دهد. این یافته‌ها اهمیت مداخلات روان‌شناختی در ارتقای رفتارهای سلامت جسمی را برجسته می‌کند.</p> https://www.quarterlylongevity.com/index.php/longevity/article/download/21/15