طول عمر در دست انتشار 2026 07 19 Investigating the relationship between emotional maturity and emotional divorce in married women in Tabriz: A descriptive-correlation study بررسی رابطه بلوغ عاطفی و طلاق عاطفی در زنان متأهل شهر تبریز: یک مطالعه توصیفی-همبستگی FA ثنا آذری کارشناسی ارشد مشاوره خانواده دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات Journal Article Abstract The aim of the present study was to investigate the relationship between emotional maturity and emotional divorce in married women in Tabriz. This study was descriptive-correlational and was conducted with an applied purpose. The statistical population included married women in Tabriz, and the sample size was reported as 100 people based on the thesis information. Data were collected using the Singh and Bhargava Emotional Maturity Questionnaire and the Gottman Emotional Divorce Questionnaire. Descriptive statistics, Pearson correlation coefficient, and multiple linear regression were used to analyze the data. Descriptive findings showed that the total mean of emotional divorce was 3.0257 with a standard deviation of 0.44214, which indicates a relatively moderate level of emotional divorce experience in the research sample. In the inferential section, the overall correlation coefficient of the model was 0.288 and the determination coefficient was 0.083, which indicates that about 3.8 percent of the changes in emotional divorce are explained by the variables entered into the model. The regression analysis of variance test was also significant (F=4/396, p=0/015). However, emotional maturity alone was not a significant predictor of emotional divorce (β=0/107, t=1/104, p=0/272). Based on the findings, it can be concluded that emotional divorce is a multifactorial phenomenon and emotional maturity alone is not sufficient to explain it. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بلوغ عاطفی با طلاق عاطفی در زنان متأهل شهر تبریز و تعیین سهم متغیرهای پیش‌بین در تبیین تغییرات طلاق عاطفی بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را زنان متأهل ساکن شهر تبریز تشکیل دادند که از میان آنان 100 نفر به‌عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از مقیاس بلوغ عاطفی سینگ و بهارگاوا و پرسشنامه طلاق عاطفی گاتمن گردآوری شد. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از شاخص‌های آمار توصیفی شامل میانگین و انحراف معیار و در بخش استنباطی از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی چندگانه استفاده شد. نتایج آمار توصیفی نشان داد که میانگین نمره طلاق عاطفی در شرکت‌کنندگان 3/03 و انحراف معیار آن 0/44 بود. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که مدل کلی پیش‌بینی طلاق عاطفی از نظر آماری معنادار است و متغیرهای واردشده به مدل در مجموع 8/3 درصد از واریانس طلاق عاطفی را تبیین می‌کنند. (R=0/288، R²=0/083، F(2,97)=4/396، p=0/015). با وجود معناداری مدل کلی، بلوغ عاطفی پس از کنترل سایر متغیرهای پیش‌بین، اثر معناداری بر طلاق عاطفی نداشت (β=0/107، t=1/104، p=0/272). در مقابل، نتایج مدل نشان داد که برخی عوامل رفتاری و ارتباطی، از جمله اعتیاد به فضای مجازی، ممکن است در تبیین طلاق عاطفی نقش برجسته‌تری داشته باشند. در مجموع، یافته‌ها نشان می‌دهند که طلاق عاطفی پدیده‌ای پیچیده و چندعاملی است و نمی‌توان آن را صرفاً بر اساس یک ویژگی درون‌فردی مانند بلوغ عاطفی تبیین کرد. بنابراین، پیشنهاد می‌شود در مطالعات آینده، نقش هم‌زمان متغیرهایی مانند کیفیت ارتباط زوجین، رضایت زناشویی، سبک دلبستگی، مهارت حل تعارض، شرایط اقتصادی و الگوی استفاده از فضای مجازی بررسی شود.